Σελήνη – Σελάνα -Ελένη

Από το «σέλας» που σημαίνει «φως».

Η Θεά Σελήνη θεωρούταν η θηλυκή αρχή της δημιουργίας του Κόσμου, ενώ ήταν ο συνδετικός κρίκος με τα απόκρυφα των ανθρώπων και το σύμπαν, το φαντασιακό και το υποσυνείδητο. Ο αέναος κύκλος της Σελήνης συμβολίζει ότι κάθε τέλος σηματοδοτεί μια καινούρια αρχή («τα πάντα ρει») και σχετίζεται με την έννοια της μετάβασης και της αναγέννησης. Αυτός ο κύκλος είναι παρόμοιος με τον εμμηνορρυσιακό κύκλο της γυναίκας.

H ελληνική λαϊκή παράδοση είναι γεμάτη από αναφορές στο φεγγάρι σε σχέση με τη γυναίκα: κύκλοι γυναικών κάτω από το φεγγάρι εκμυστηρεύονται η μια στην άλλη, μοιράζονται όνειρα ή χορεύουν, ενώ η πανσέληνος φέρνει την έναρξη του τοκετού.